In gesprek met Astrid Boeijen over zichtbaar leiderschap, innovatie en waarom bestuurders vaker hun stem mogen laten horen. Veel bestuurders die ik spreek over LinkedIn geven aan: ik wil niet dat het over mij gaat. Maar wat ik ze vervolgens zie posten, gaat wél over hen. Een foto van een bijeenkomst. Een aankondiging van een evenement. Een terugblik op een geslaagde dag. Niet omdat ze persé nou zo ijdel zijn. Maar omdat ze het verkeerde vertrekpunt hebben, bij het schrijven van berichten op LinkedIn.
Ze stellen zichzelf de vraag: hoe zorg ik dat ik zichtbaar ben? Terwijl de vraag zou moeten zijn: wat wil ik in beweging zetten vanuit het grotere organisatieverhaal en maak ik middels deze post zichtbaar?
Astrid Boeijen, CEO van Brightlands Chemelot Campus, stelt consequent die tweede vraag. En dat maakt haar aanpak op LinkedIn fundamenteel anders.
Brightlands is geen campus. Het is een ecosysteemregisseur.
Om te begrijpen waarom Astrid op LinkedIn doet wat ze doet, moet je eerst begrijpen wat haar functie werkelijk inhoudt. Veel mensen zien Brightlands als ‘een locatie’. Een van de vier campussen in Limburg waar bedrijven, kennisinstellingen, overheden en talent samenwerken aan innovatie. Circulaire materialen. Nieuwe chemie. Duurzame productieprocessen. Europese samenwerking.
Astrid geeft aan dat het wezenlijk anders zit: "Wij zijn een ecosysteemspeler."
Brightlands is niet alleen campusbeheerder. Geen bedrijventerrein. Brightlands is een ecosysteemregisseur. De rol is om partijen die anders niet snel zomaar bij elkaar zouden komen te verbinden rondom thema's die groter zijn dan één organisatie. Bedrijven en kennisinstellingen. Overheid en onderwijs. Onderzoek en markt. Start-ups en multinationals.
Astrid: "We brengen bedrijven en kennisinstellingen bij elkaar. We verbinden meerdere partijen rondom één thema. Brengen overheid, onderwijs en bedrijfsleven samen." En als dat je functie is, verbinden, richting geven, beweging creëren, dan kun je online onmogelijk alleen over jezelf praten. Dan moet je zichtbaar maken welke ontwikkelingen je ziet. Welke partijen je samenbrengt. Welke kansen ontstaan. Welke richting de regio op beweegt.
Haar LinkedIn-aanpak is daarmee geen sec communicatiemiddel. Het is een verlengstuk van haar functie. "Het gaat niet om mij. Ik ben een vehikel om samen met anderen het verhaal van de campus zichtbaar te maken", vervolgt Astrid.
Waar zit de crux?
Wanneer Astrid iets deelt, zit daar een groter verhaal achter. Een ontmoeting. Een innovatie. Een samenwerking die iets in beweging zet. Maar zelden blijft het bij een verslag van wat er is gebeurd. En daar zit de kracht.
"Er zit bijna altijd een verhaal achter waarom iemand hier was of waarom ik ergens was. En dat verhaal heeft te maken met waar wij als campus voor staan."
De ontmoeting zelf is niet het verhaal. De ontmoeting is de aanleiding om iets te vertellen over de koers die wordt gekozen, de ontwikkelingen die zichtbaar worden of de beweging die Astrid wil versterken.
Daarmee doet zij iets wat veel bestuurders en leiders nog onvoldoende benutten. Ze gebruikt zichtbaarheid niet om activiteiten te laten zien, maar om betekenis te geven aan wat er gebeurt.
Dat sluit opvallend goed aan bij hoe LinkedIn vandaag werkt. Berichten die vooral verslag doen van een afspraak, bezoek of evenement hebben vaak een korte levensduur. Ze zijn interessant voor de direct betrokkenen, maar bieden weinig aanleiding voor een breder gesprek. Berichten die ontwikkelingen duiden, inzichten delen of laten zien waarom iets relevant is, zorgen vaker voor herkenning, reacties en inhoudelijke interactie.
Niet omdat LinkedIn visies of meningen beloont. Het algoritme beloont betrokkenheid van mensen. En mensen reageren nu eenmaal sneller op verhalen die hen helpen begrijpen waarom iets ertoe doet.
Wat Astrid intuïtief doet, is daarom bijzonder effectief. Ze laat niet alleen zien wat er gebeurt op de Brightlands-campus. Ze helpt mensen begrijpen welke ontwikkelingen daar spelen, welke kansen ontstaan en waarom die relevant zijn voor de regio, het bedrijfsleven en de samenleving.
Haar LinkedIn-profiel functioneert daardoor niet als een persoonlijk dagboek of een verzameling updates. Het is een venster op innovatie, samenwerking en economische ontwikkeling. En juist dat maakt haar zichtbaarheid waardevol, voor haar netwerk, voor Brightlands en voor iedereen die wil begrijpen waar de toekomst naartoe beweegt.
Limburg heeft het fundament. Nu is het moment om het verhaal te vertellen.
In ons gesprek ging het ook over timing:"Wij vertellen in Limburg vaak pas een verhaal als het honderd procent af en bewezen is."
Dat 'instinct' is niet verkeerd. Te vroeg zichtbaar worden terwijl het fundament nog niet staat, werkt averechts. Geloofwaardigheid bouw je niet met aankondigingen, maar met resultaten.
Maar het omgekeerde geldt net zo goed. Te lang wachten terwijl het fundament meer dan solide is, is geen bescheidenheid meer. Het is een gemiste kans.
En dat fundament in Limburg staat inmiddels meer dan goed.
Van de ontwikkeling van nieuwe circulaire materialen tot de rol van Brightlands binnen Europese innovatieprogramma's. Van start-ups die internationaal doorbreken tot de kansen rondom de Einstein Telescope. De kennis is er. De samenwerking is er. De resultaten zijn er.
De koers die nu ingezet is om dat verhaal verder te vertellen, niet alleen in de regio en in Nederland, maar ook over de landsgrenzen heen, is dan ook de juiste. En die mag groeien. Want een beweging die niet verteld wordt, bestaat niet in de hoofden van de mensen die je nodig hebt.
Waarom persoonlijk leiderschap meer doet dan een organisatiepagina
Ik vroeg Astrid waarom zij bewust haar persoonlijke LinkedIn-profiel inzet, terwijl ze alles ook via de communicatieafdeling zou kunnen laten lopen.
"Ik vind het persoonlijk belangrijk. Ik sta voor waar wij aan werken."
Maar er is ook een pragmatische reden.
"Wij merken gewoon dat het persoonlijke verhaal vaak veel beter aanslaat op LinkedIn dan wanneer een organisatie hetzelfde verhaal vertelt."
Dat klopt met hoe LinkedIn momenteel functioneert. Het algoritme geeft persoonlijke profielen structureel meer bereik dan organisatiepagina's. Maar dat is eigenlijk bijzaak. De diepere reden is simpeler: mensen volgen geen logo's. Ze volgen mensen. Ze willen weten hoe Astrid naar een ontwikkeling kijkt. Waar zij voor staat. Welke keuzes er gemaakt worden en welke visie daarachter zit.
Juist daar ontstaat vertrouwen. En vertrouwen is wat uiteindelijk bepaalt of iemand met jou wil samenwerken, bij jou wil werken, of jouw organisatie serieus neemt als gesprekspartner.
Zichtbaar leiderschap is daarom geen persoonlijk project. Het is een strategische keuze met organisatiebrede impact.
De toets die ego buiten de deur houdt
Dit blijft de grootste drempel. Niet alleen voor bestuurders. Ook voor MT-leden, managers en inhoudelijke experts. Wat als mensen denken dat ik mezelf zo belangrijk vind? Wat als het aanvoelt als zelfpromotie?
Astrid heeft er een eenvoudige toets voor: "Door het nooit over mij te laten gaan."
Natuurlijk deelt zij haar visie. Natuurlijk spreekt zij zich uit. Maar steeds vanuit het grotere verhaal. Vanuit innovatie. Vanuit samenwerking. Vanuit Limburg. Vanuit maatschappelijke impact.
Ze stelt zichzelf ook altijd een tweede vraag: "Is dit mijn verhaal of is dit eigenlijk het verhaal van iemand anders?"
Wie hoort hier zichtbaar te zijn? Wie verdient hier het podium? Wie moet dit verhaal eigenlijk vertellen? Soms betekent dat zelf naar voren stappen. Soms betekent dat ruimte geven aan anderen. Dat is ook leiderschap. En misschien wel de moeilijkste vorm ervan.
Wat dit vraagt van jou
Veel organisaties investeren volop in hun vakgebied, hun mensen en hun ontwikkeling, maar vertellen daar opvallend weinig over. Ze zijn druk bezig met goed werk leveren. Maar vergeten zichtbaar te maken waarom dat werk ertoe doet.
Het gevolg is dat de beste verhalen onverteld blijven. Dat de beweging die ze bouwen, onzichtbaar blijft voor de mensen die ze juist nodig hebben. Nieuwe medewerkers. Samenwerkingspartners. Investeerders. Beleidsmakers. Klanten.
Zichtbaar leiderschap lost dat op. Niet door harder te roepen. Niet door een persoonlijk merk te bouwen vanuit borstklopperij. Maar door consequent verantwoordelijkheid te nemen voor het verhaal dat verteld moet worden.
Astrid doet dat door zichzelf als vehikel te zien, niet als hoofdpersoon. Door de beweging groter te maken dan zichzelf. Door LinkedIn te gebruiken als verlengstuk van haar functie, niet als podium voor haar persoon.
Het verschil tussen een bestuurder die zichtbaar is en een bestuurder die impact maakt met zijn of haar zichtbaarheid, zit dus daar.
Niet in hoe vaak je post. Niet in hoe hard je roept. Maar in of je snapt welke beweging jij verantwoordelijk bent om zichtbaar te maken.
Met dank aan Astrid Boeijen voor het open gesprek en het delen van haar visie op leiderschap, zichtbaarheid, innovatie en samenwerking.
Ook aan de slag met zichtbaar leiderschap, thought leadership en een sterker zichtbaar (werkgevers)merk? Stuur mij een bericht: herma@merkjemerk.nl
Tijdens een vrijblijvende online kennismaking in 20-30 minuten laat ik zien waar jouw organisatie kansen laat liggen in jullie online zichtbaarheid op LinkedIn. En hoe jullie medewerkers, leidinggevenden en directies samen een veel sterker verhaal naar buiten kunnen brengen. Als incompany traject of persoonlijke 1:1 begeleiding.